İNSAN "LIK"

Her geçen gün farklı şeyler yaşıyoruz. İstek ve arzularımız gün geçtikçe değişiyor. kavgalar da oluyor hüzünlü barışmalar da. Kimisi savaşın içinde mutlu kimisi refahın içinde mutsuz ve umutsuz. Sağına bakarsın Ankaralı hasan misali evsiz barksız, belki yiyecek ekmeği yok ama şükür kelimesi dilinden eksik olmuyor. Soluna bakarsın varlık mı dersin para mı? Ne istersen var. tatmadığı tek şey var; "Ölüm" oda ölmek istiyor. Suç işleyen de var onu yakalayan da var. Kimisi "kötü" hayvana eziyet ediyor. Kimisi cebindeki son parasıyla aldığı içinde daha çok domates olan tavuk dürümün tavuklu kısmını oturduğu masanın dibine gelen aç ve yorgun kediye ikram ediyor. Dünya almış başını gidiyor. Durur mu hiç? illa dönecek dünya bu. Adam öldüren mi ararsın, bir "can" fazla kurtarmak için çırpınan mı? Peki bu kadar İyinin merhametlinin yaşadığı bu dönüp duran dünyada bu kadar kötü niye var? Yada bu soru şöyle mi sorulmalıydı: Bu gün "Şiddet yanlıştır, hayvanları sevin, merhamet elzemdir" diyen insanlar yarın şiddet uygulayıp, canlıya eziyet edip yada merhametsiz biri mi oluyor? Evet maalesef evet! Çünkü temel mesele insanlık, insan olma meselesi. Biz insanlar, insanı diğer canlılardan ayıran en büyük özellik nedir? Sorusuna sadece zihni ve fiziksel cevaplar verdiğimiz gün asıl soruyu bilemedik.  "İnsan nisyan ile maluldür" (Unutkanlık insan halidir) demişler de boşa dememişler. Lakin biz ilk kendimizi unuttuk...